ما همچنین یک شمارنده تجربی داریم. مثل شکستگی تجربی!

خبرگزاری فارس – گروه کتاب و ادبیات – حمید محمدی محمدی: اگر راوی تجربی را با دندانپزشک تجربی مقایسه کنیم، قیاس قابل توجه است. شباهت این دو در محبوبیت آنهاست که البته ممکن است اعتماد آنها به تجربیات زیسته آنها باشد. البته حقوق دندانپزشک و دندانپزشک تجربی بسیار کمتر از دندانپزشک و جراح است. نویسندگانی که تجربی می نویسند و اساسا داستان های خود را از خاطرات شخصی خود انتخاب می کنند، آثار نسبتا ارزان تری نسبت به داستان نویسان تخیلی تر تولید می کنند. اما این ارزانی لزوما چیز بدی نیست و اجناس حاصل از آن بازار خاص خود را دارد.

به نظر من اثری که بر اساس تجربیات، مشاهدات و تجربیات نویسنده خلق شود، بسیار قابل اعتمادتر از اثری است که نویسنده آن را زندگی نکرده است. اگرچه گران تر است. البته که نه. به «قصه های مجید» نگاه کنید که هوشنگ مرادی کرمانی بارها گفته است که داستان های مجید مال خودش است. نوشته های این نویسنده قدیمی در قالب کتاب و سریال چند مخاطب داشته و دارد؟ به محمد میرکیانی و داستان هایش مثل «قصه های کمال» نگاه کنید که تبدیل به سریال جذابی شده است. «روز تنهایی من» و «قصه خانه ما» پرفروش ترین آثار همین نویسنده هستند که مبنایی جز سرنوشت و خاطرات شخصی او ندارند.

در آثار دفاع مقدس، داستان های حاصل از حضور نویسنده در جنگ بسیار بهتر و معتبرتر شده و قلم نویسندگانی چون احمد دهقان، محمدرضا بایرامی و حبیب احمدزاده در این زمینه تربیت شده است. . . احمد محمود نیز دوران نوجوانی خود را در «همسایه ها»، «زمین سوخته» و «داستان یک شهر» نوشت.

حمیدرضا داداشی یکی دیگر از نویسندگان تجربی کشورمان است که پیش از این با «عزیز خانم» و «عمو دردسر» آشنایی دارد و به تازگی داستان بلند «پسری از خیابان اروس» از او منتشر شده است. داداشی داستان پسری را روایت می‌کند که می‌خواهد راوی بزرگی شود، اما قدرت انتخاب بین اتفاقات مهم اطرافش را ندارد. به تهران مهاجرت کردند و این نوجوان شروع جنگ را در پایتخت تجربه کرد.

نویسنده این کتاب را می توان در جای بسیاری از شخصیت های کتاب قرار داد و از همه مهمتر میل به نوشتن در قهرمانان کتاب را به او نسبت داد.

حرفه اصلی داداشی ویرایش و در حال حاضر انتشار کتاب برای بسیاری از مؤسسات انتشاراتی است. بنابراین در داستان خود سعی می کند مخاطب را به شیوه ای جالب (تاکید بر کلمه اشتباه) به درست نوشتن عادت دهد!

«پسری از خیابان اروس» در محله‌ای اتفاق می‌افتد که پیش از این نویسنده را به عنوان یک شهروند فرهنگی در خود جای داده است. جایی که هواپیماهای مسافربری آنقدر به سقف خانه ها نزدیک هستند که اگر پنجره های خانه باز باشد از آن پنجره بیرون می آیند و از آن پنجره می روند. (این یکی از توضیحات کتاب است.) یا وقتی از دیوار غربی خانه عبور می کنید، مثل این است که با جاروبرقی بروید! (و این یک شرح شغل دیگر است.)

نثر و زبان اثر بسیار بهتر از آثار قبلی این نویسنده ۵۱ ساله است و منطق اتفاقات با دقت بیشتری دنبال می شود. علاوه بر این، وقایع جنگ و حملات عراق به شهرها برای نسلی که جنگ را تجربه نکرده اند به خوبی به تصویر کشیده شده است.

«پسرى از خیابان اروس» در صفحه ۹۲ با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه و به قیمت ۳۵۰۰۰ جلد توسط مؤسسه انتشارات معارف منتشر شد و چاپ اول آن در بهار ۱۴۰۱ منتشر شد.

انتهای پیام/




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید